Werk in Uitvoering

Stronk paksoi

9 april 2024

De stronk paksoi lag met de tot snot verworden zak rucola vergeten in de groentela. Het was een ongewone week, door Hemelvaartsdag, zonnige dagen, bermen vol bloemen, versoepelingen, enzo meer. Er was een uitbundigheid die ons de inhoud van de groentela deed vergeten. Er was een grote trek in borrels en hapjes. Dus daar lag die stronk paksoi, zich goed te houden tot hij het niet meer hield, de bladeren eerst geel, toen bruin werden. Zelfs voor de soep niet meer bruikbaar. Ik droeg 'm naar de tuin, trok een voor een de stelen los, legde die op de composthoop. Toen, diep verborgen in het binnenste van de paksoi, was daar een geel boeketje bloemen. Ik trok het los, nam het mee naar binnen, zette het in een oud portglaasje. Dat glaasje had van mijn moeder kunnen zijn, was het niet, maar het had gekund. Ik bedoel, dat had mooi bij dit stukje gepast. Toen ik het portglaasje in de kast zette, zag ik ze opeens kijken, vader, moeder, vanuit een fotolijstje over de bloempjes heen. Ze keken me aan, zo vrolijk en blijmoedig vanuit een tijd dat ik er nog niet was. Armen vol kinderen, hangend aan rokken, verlegen blikkend naar de camera. Vijf kinderen, er zouden er nog twee komen.

 

(15-05-21)

crossmenuchevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram