Werk in Uitvoering

Compost

9 april 2024

Ik was met een emmer groenteafval op weg naar de composthoop achter in de tuin toen er een man voor me uitliep op het tuinpad. De man beliep het pad zo vanzelfsprekend dat ik een moment dacht dat ik in de verkeerde tuin was. Ik wilde al haast omkeren maar wist toch zeker dat het mijn tuin was; ik zag de schommel onder de appelboom. En het houten bankje naast de schuur kwam me ook uiterst vertrouwd voor. Dus deed ik mijn best de juiste persoon in de juiste tuin te zijn en riep: 'Hallo', tegen de rug van de man die voor me liep. 'Hallo? Zoekt u iets.' Waarmee ik hoopte dat hij begreep dat hij zich in andermans tuin bevond.

Het tuinpad was niet erg lang. Het kwam op adequaat handelen aan, zoveel begreep ik wel. Maar daar ben ik niet goed in. Ik laat liever de dingen op zijn beloop. Hopend dat alles vanzelf voorbij gaat. Wat ook vaak het geval is. We naderden de composthoop, met daarachter een rij hoog opgeschoten coniferen. Coniferen zijn de duisterste bomen die ik ken. De man verdween voor mijn ogen in het houthok. Ik gooide het emmertje leeg zoals ik dat altijd deed en liep terug het pad af. Eenmaal binnen had ik het nergens over. Niet iedereen hoeft alles te weten want de dingen gaan ook gewoon voorbij.

 

(30/12/ 2018)

crossmenuchevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram