Werk in Uitvoering

Zachtmoedig man
Mijn vader (1922-2005) plukt bloemen voor zijn lief waar hij vaak mee in onenigheid leefde. Maar mooie dagen waren er dus ook, dan plukte hij bloemen voor haar. Zijn naam was Alexander, hij was vader van zeven kinderen die hij nooit allemaal kon bijhouden. Het meest had hij te doen met zijn vierde kind, een...
Lees meer
Zeg weet je
Ik las dat otters elkaars poot vasthouden om elkaar niet kwijt te raken. In de dierentuin van Lissabon zag ik voor het eerst een otter van nabij. Vanaf een brug zag ik een vrouwtjesotter drijven op haar rug met op haar buik haar pasgeboren jong. We zeiden 'ach, en och, en kijk toch eens' vanaf...
Lees meer
Compost
Ik was met een emmer groenteafval op weg naar de composthoop achter in de tuin toen er een man voor me uitliep op het tuinpad. De man beliep het pad zo vanzelfsprekend dat ik een moment dacht dat ik in de verkeerde tuin was. Ik wilde al haast omkeren maar wist toch zeker dat het...
Lees meer
Welwillendheid
Ik moest denken aan de vrouw in het paars die bij de supermarkt de doorgang belemmerde. Het was in coronatijd, toen op afstand blijven belangrijk was. De vrouw in het paars duwde een winkelkarretje voor zich uit tot ze plots stilhield. Visueel getroffen door een jerrycan desinfecterende handgel, een spuitfles desinfecterend spul en een rol...
Lees meer
Even bellen
Ik fietste langs bermen en velden, naderde een stilstaande auto aan de kant van de weg. Ik weet niets van auto's, ik wist niet welk merk het was. Er hing ongenoegen in de lucht. Er zat een vrouw achter het stuur, mobiel aan het oor, ramen naar beneden. Er is veel waar te nemen in...
Lees meer
De aanwezigheid van een zwarte kat
Dit is een katachtig portret. De ogen, het soepele zwart van de haren, de lome lijnen. En de zwarte jurk, waarin het vermoeden van een gebogen arm, lome benen. Sinds een paar dagen zie ik in alles een katachtige verschijning. Kijk ik nog eens, zie ik ook wel dat dit een dame is, een dichteres...
Lees meer
Stronk paksoi
De stronk paksoi lag met de tot snot verworden zak rucola vergeten in de groentela. Het was een ongewone week, door Hemelvaartsdag, zonnige dagen, bermen vol bloemen, versoepelingen, enzo meer. Er was een uitbundigheid die ons de inhoud van de groentela deed vergeten. Er was een grote trek in borrels en hapjes. Dus daar lag...
Lees meer
Toen met mondkapjes
Voor de mondhygiëniste moest ik vroeg de deur uit. Het regende zoals het steeds regende, het was kil. Bij de praktijk stonden in verband met besmettingsgevaar voor dat, wat we allen vreesden, buiten- en tussendeur wijd open. Ik kon zo doorlopen, de stoel stond uitnodigend klaar, ik klom er op, legde mezelf achterover. Toen de...
Lees meer
Heimwee als een hond aan je voeten
Hoewel ze al meer dan vijftien jaar terug is in Nederland, hoort ze zichzelf nog wel eens zeggen dat ze in Portugal heeft gewoond. Zeven jaar. Dat ze niet denken dat het een soort tussenjaar of sabbatical was geweest. Nee, het was haar ernst geweest. Er was een baan, een project waar ze met de...
Lees meer
Mijn tenen
Ik droomde dat ik de grote teen van beide voeten had afgesneden. Het leven leek me eenvoudiger zonder. Het was in een café waar de tapkast met een houten, nicotinegeel trapje te bereiken was. Mijn tenen had ik er in een oogwenk af, er was geen bloed. Dat leek me een goed teken. Ze zouden...
Lees meer
crossmenuchevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram