Werk in Uitvoering

Er was er nog een afspraak bij de cardioloog. Hij vroeg hoe het ging, ik lachte en zei goed. De cardioloog keek op zijn beeldscherm naar een hartfilmpje, vroeg om mijn pols. Sprak over hartschade, cardioversie (wat klonk als een eerste of tweede versie van een muziekstuk). Nadeel was mijn vrouw zijn, bepaalde leeftijd enzovoort,...

Ik had een stukje geschreven voor dit blog. Met een foto erbij van een tafeltje met wat schrijfgerei, een opengeslagen notitieboekje. Ik had de foto zelf gemaakt. Toen ik het blog geplaatst had, zag ik pas hoe onscherp de foto was. Ook de tekst kwam me opeens als vaag voor. Het was een slappe tekst,...

Maart 2012 verscheen mijn eerste column op Literair Nederland. En nu hier. Over een vergeten stad en een getergde dichter (die liever muzikant was). Die op een scooter zijn reisfobie tracht te overwinnen, daar poëzie van maakt. En over de groupie in mij die achter de getergde dichter aansurft tijdens zijn tour langs virtuele podia....

Als ik over brandstichting, 'AZC weg ermee' en vernielingen hoor, denk ik sukkels. ’s Nacht zet ik me in een gemakkelijke stoel, lees Rachel Cusk alsof dat het enige is dat telt. Als kind dacht ik onzichtbaar te zijn, dat niemand me zag. Dus stopte ik in een winkel wel eens een zakje snoep in...

Er is niets heerlijker dan in alle vroegte mijn rugzak inpakken en de deur uitgaan. Gewoon, inpakken en weg. Daar droom ik van. Een trein naar Berlijn, Rome. Maar er is altijd wat, er moet iets met de planten in de tuin, uitgenodigde eters afzeggen, geliefden achterlaten. Losmaken van wat je leven in stand houdt,...

'Voor de leesclub 'Leesclub 224 blz' (vraag niet naar het waarom van deze naam), lees ik Alba De Céspedes 'Niemand kan terug'. Wat een boek. Even dacht ik te maken te hebben met een typisch meisjesboek (Joop ter Heul-achtig). Het ongehoorzaam zijn aan de heersende orde en regels. Het 's nachts door de gangen van...

Ik denk erover een verhaal te schrijven over een vrouw die haar dagboeken online gaat plaatsen. De vrouw, van een bepaalde leeftijd, denkt dat het wel iets teweeg zal brengen. Ze begint met haar laatst genoteerde aantekeningen. Vandaar terug in de tijd. Ze zal er jaren voor nodig hebben. Het is een vrouw die al...

Ik sprak een man die door een verhuizing zijn relatie op losse schroeven zag komen te staan. Na vijftien jaar samenwonen, gingen ze latten. Zij was nu op reis, hij zocht een huis in Italië. Hij zei, 'verhuizen brengt veel teweeg'. 'Ja, ja', zei ik. Tijdens de verhuizing sneuvelde het glas van een lijst en...

Ik ging met de stoptrein van Zutphen naar Lochem. De reis verliep voortreffelijk. De trein tufte als liep hij op stoom door een landschap van populieren, ruige velden, struikgewas. Alsof we de rand van de wereld (mocht de wereld omrand zijn) naderden. De tijd vertraagde. Ik nam een verhalenbundel van Amy Bloom uit mijn tas....

Iedereen heeft een schaduwkant. Ik had er een schrijfcursus voor nodig om die te ontdekken. Een paar jaar geleden publiceerde Trouw een stuk waarin zes schrijvers een boek aanbevolen om tijdens de kerstvakantie te lezen. Een van hen was Elke Geurts van Ik nog wel van jou. Zij tipte Ontmoeting met je schaduw. Ze had het...