'Voor de leesclub 'Leesclub 224 blz' (vraag niet naar het waarom van deze naam), lees ik Alba De Céspedes 'Niemand kan terug'. Wat een boek. Even dacht ik te maken te hebben met een typisch meisjesboek (Joop ter Heul-achtig). Het ongehoorzaam zijn aan de heersende orde en regels. Het 's nachts door de gangen van...
Lees meer
Like it or not
Ik denk erover een verhaal te schrijven over een vrouw die haar dagboeken online gaat plaatsen. De vrouw, van een bepaalde leeftijd, denkt dat het wel iets teweeg zal brengen. Ze begint met haar laatst genoteerde aantekeningen. Vandaar terug in de tijd. Ze zal er jaren voor nodig hebben. Het is een vrouw die al...
Lees meer
Herkansing
Ik sprak een man die door een verhuizing zijn relatie op losse schroeven zag komen te staan. Na vijftien jaar samenwonen, gingen ze latten. Zij was nu op reis, hij zocht een huis in Italië. Hij zei, 'verhuizen brengt veel teweeg'. 'Ja, ja', zei ik. Tijdens de verhuizing sneuvelde het glas van een lijst en...
Lees meer
Alles wordt een verhaal
Ik ging met de stoptrein van Zutphen naar Lochem. De reis verliep voortreffelijk. De trein tufte als liep hij op stoom door een landschap van populieren, ruige velden, struikgewas. Alsof we de rand van de wereld (mocht de wereld omrand zijn) naderden. De tijd vertraagde. Ik nam een verhalenbundel van Amy Bloom uit mijn tas....
Lees meer
Me and my shadow
Iedereen heeft een schaduwkant. Ik had er een schrijfcursus voor nodig om die te ontdekken. Een paar jaar geleden publiceerde Trouw een stuk waarin zes schrijvers een boek aanbevolen om tijdens de kerstvakantie te lezen. Een van hen was Elke Geurts van Ik nog wel van jou. Zij tipte Ontmoeting met je schaduw. Ze had het...
Lees meer
Achter de boeken
De boeken die in 2025 gelezen werden (at least 80) en niet in het schriftje voor gelezen boeken werden bijgeschreven, wilden alsnog een lijstje worden. Dus pluis ik mijn dagboek erop na, scrol door de columns die voor Literair Nederland werden geschreven. En dan die wonderlijke leesclub 224 p., waar we twee boeken per keer...
Lees meer
Sneeuwval en iets zinnigs
Sinds ik verhuisd ben, lijkt er iets losgeslagen te zijn. Amerika viel Venezuela binnen, Groenland is de volgende op het annexatielijstje van de man die Amerika dus op deze manier groot wil maken. En dan die sneeuw, alle dagen, en de kou. Zijn het de kloppende en bonkende leidingen die door alle vertrekken bovenlangs het...
Lees meer
Het verwelkomen van alles
Ik denk vaak aan verhuizen, aan wakker worden in een ander leven. Als ik ergens onderweg een leegstaande boerenschuur zie, denk ik, dat moet te doen zijn. Ik stel het me voor, leven in een boerenschuur, drie bij vijf. Steeds weer dat verlangen terug naar de basis. Ik ben op mijn best als ik midden...
Lees meer
Iets om in te pakken
In het dorp is in een pand waar eerst een bouwwinkel zat en toen die weg was, kwam er een kringloopwinkel. Het was er opeens, en alles stond er gelijk vol met spullen. Langs de wanden waren de schappen met serviesgoed. In het midden van de winkel stonden kasten, eettafels en stoelen, salontafels en fauteuils....
Lees meer
Novemberschrijver
Het zijn gedenkwaardige dagen, weemoedige ook. Carole King zingt, ‘So far away'. Daar komen de tranen al. Dat vloeiend verlangen naar toen alles nog te gebeuren stond. Naar dat eerste huis waar het 'samen' begon, op een stuk opgehoogde aarde in een buurtschap langs de IJssel. Waar we toen woonden. 'Doesn't anybody stay in one...
Lees meer