Werk in Uitvoering

Op deze foto plukt mijn vader (1922-2005) bloemen voor zijn lief waarmee hij vaak in onenigheid leefde. Maar mooie dagen waren er dus ook, dan plukte hij bloemen voor haar. Zijn naam was Alexander, hij was vader van zeven kinderen die hij nooit helemaal kon bijhouden. Het meest had hij te stellen met zijn vierde...

Ik las dat otters elkaars poot vasthouden om elkaar niet kwijt te raken. In de dierentuin van Lissabon zag ik voor het eerst een otter van nabij. Vanaf een brug zag ik een vrouwtjesotter drijven op haar rug met op haar buik haar pasgeboren jong. We zeiden 'ach, en och, en kijk toch eens' vanaf...

Ik was met een emmer groenteafval op weg naar de composthoop achter in de tuin toen er een man voor me uitliep op het tuinpad. De man beliep het pad zo vanzelfsprekend dat ik een moment dacht dat ik in de verkeerde tuin was. Ik wilde al haast omkeren maar wist toch zeker dat het...

De stronk paksoi lag met de tot snot verworden zak rucola vergeten in de groentela. Het was een ongewone week, door Hemelvaartsdag, zonnige dagen, bermen vol bloemen, versoepelingen, enzo meer. Er was een uitbundigheid die ons de inhoud van de groentela deed vergeten. Er was een grote trek in borrels en hapjes. Dus daar lag...

Hoewel ze al meer dan vijftien jaar terug is in Nederland, hoort ze zichzelf nog wel eens zeggen dat ze in Portugal heeft gewoond. Zeven jaar. Dat ze niet denken dat het een soort tussenjaar of sabbatical was geweest. Nee, het was haar ernst geweest. Er was een baan, een project waar ze met de...

Het komt wel eens voor dat ik geen mensen verdraag. Dat het al teveel is wanneer ze langs mijn keukenraam voorbij lopen. Ik trek dan de voordeur open en roep: ‘U bent de zoveelste vandaag. Kunt u alstublieft ergens anders voorbij gaan lopen.’ En dat de nietsvermoedende wandelaar, ‘Oh, dat spijt me’, zegt, vind ik...

Voor onze kat doodging, liep hij eerst nog met zijn zwart glanzende lijf de tuin in. 's Middags lag hij bij de achterdeur. Zijn kop en bovenlijf hield hij omhoog, zijn fluweel glanzende achterlijf lag bewegingsloos achter hem. Toen ik de deur opende, trok hij zich met zijn voorpoten over de drempel, zijn achterlijf sierlijk...

Het ongelofelijke wordt niet zelden werkelijkheid. Zo zou Remco Campert nooit stoppen met schrijven. Het zou allemaal wat kaler en minder worden maar hij zou blijven schrijven want zonder schrijven kan hij niet leven. Campert maakte allang geen wandelingetjes meer door de buurt om wat hij daar tegenkwam (de wind die waaide, de regen die...

Steen, schaar, papier is een spelletje met de handen, een nulsomspel, een soort kop of munt, elk kind kent het. Een van de verhalen van Maxim Osipov heet, ‘Steen, schaar, papier’. Waarin een oudere vrouw Ksenia Nikolajevna Knysj, de schoolmeester Sergej Sergejevitsj en Roxana, een zwijgzame jonge vrouw, de rol van een van deze handgebaren...

Het schriftje waarin je de titels van de gelezen boeken noteerde, raakte kwijt. Dus verzamelde je de boeken die in het afgelopen jaar gelezen werden. Je herinnert je de verhalen, de hoedanigheid waarin je ze las, legt ze op tafel. Siciliaanse brieven, Tussen mes en keel en Malocchio van Geerten Meijsing las je ter voorbereiding op een...