Werk in Uitvoering

Zachtmoedig man

16 juni 2024

Mijn vader (1922-2005) plukt bloemen voor zijn lief waar hij vaak mee in onenigheid leefde. Maar mooie dagen waren er dus ook, dan plukte hij bloemen voor haar. Zijn naam was Alexander, hij was vader van zeven kinderen die hij nooit allemaal kon bijhouden. Het meest had hij te doen met zijn vierde kind, een zorgenkind. Moeilijk in toom te houden, leefde buiten de begaanbare paden. Mijn vader bezocht hem in de verschillende onderkomens in Amsterdam, bracht hem spullen die hij nodig kon hebben. Dit deed hij samen met zijn tweede vrouw, nadat zijn eerste liefde, moeder van zijn kinderen, in 1982 was overleden.

Mijn vader was een zachtmoedig man, zo zacht dat hij niet wist wat te doen met al die kinderen. Soms zei hij, 'Ik kan het er niet bij hebben', dan bedoelde hij ons, zijn kinderen die ook dingen met hem wilde doen. In het nieuwe boek van Marijke Schermer In het oog, zegt de vader van de protagonist, Nicola, ook zoiets. Als kind sloot hij haar wel eens op in haar kamer omdat hij haar 'er niet bij kon hebben'. De vader in het boek, is depressief, slaapt zijn dagen door. Mijn vader was niet depressief maar afwezig. Altijd met zijn hoofd in de boeken. Op de rand van zijn leunstoel, onderarmen steunden op zijn bovenbenen, hield hij een open boek in zijn handen, van Capote, Hemingway, Toergenjev, Anton Koolhaas, Flaubert.

De zoon die hem de meeste kopzorgen gaf, was de in Amsterdam rondzwervende Kees IJzer. De laatste vijf jaren van zijn leven bezocht mijn vader hem niet meer, raakte verward in zijn eigen leven.

De laatste keer dat ik mijn vader bezocht, herkende hij in mij zijn eerste lief, noemde me Rika, naar de naam van mijn moeder. Het volgende moment vroeg hij. 'Heeft u ook kinderen? En komen die nog bij u thuis?' Daar klonk een gemis in door, gevolgd door een geruststellend 'O, gelukkig!', toen ik het laatste beaamde. Door toedoen van zijn tweede vrouw was hij gebrouilleerd geraakt met de meeste van zijn kinderen. Dat komt vaker voor, naar men zegt.

Deze foto van een zachtmoedig man vonden mijn zus en ik onlangs terug in een map met vakantiefoto's, gemaakt door zijn tweede vrouw die ook vast ergens zijn lief was. Wie haar man fotografeert terwijl hij bloemen plukt, moet de liefde gezien hebben. Toch zette ze hem soms buiten de deur. Dan reed hij dagen rond. Het was veel om vader, 'de man van iemand' te zijn. Op deze foto is hij omringd met bloemen. Zo zie ik hem graag. Dag lieve man.

 

crossmenuchevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram