Op 4 januari 2023 overleed op eenennegentig jarige leeftijd de Britse schrijfster Fay Weldon. Ze schreef meer dan dertig romans en enkele autobiografische boeken. Nadat ik midden jaren tachtig gescheiden was van de man waar ik later weer mee trouwde (echt gebeurd), las ik voor het eerst iets van haar. Ik betrok een ruime kamer...
Lees meer
Slabonenpreek
Ik ging voor twee weken naar Amsterdam. Ik nam me voor geen boek mee te nemen. Lezen is de andere kant van schrijven, er moesten keuzes gemaakt worden. Op de ochtend van vertrek pakte ik een tas in. Toiletartikelen, schriftjes, kleren en vooruit, een bosje kleurpotloden. Ik liep van badkamer naar slaapkamer, van slaapkamer naar...
Lees meer
De boeken van 2024
Je leest omdat je erover wilt schrijven, er iets van vindt. Je leest ter voorbereiding op een interview, of omdat je de verfilming van een boek zag. Je leest ook als er geen aanleiding is dan enkel het boek dat je vervoert, en dat je daar dan tocht weer over wilt schrijven. Sommige boeken lijken uit...
Lees meer
Onderwater
Ik houd niet van verwachtingen, maar heb ze wel. Ik ging naar Hokwerda's kind, de film. Wat ik had willen weten, was het een boekverfilming of een film gebaseerd op het boek? De film begon met de scene waarin een meisje door haar vader over de rietkraag heen het water in wordt gegooid, (net als in het boek)...
Lees meer
Artisjok bloemen
Als ik niet lees, raak ik buiten adem. Ik drijf op de woorden van anderen. Binnenkort geven de man en ik, die elkaar al decennialang kennen, een feestje. Ook dat doet me naar adem happen. Er moest een geschikte ruimte gezocht worden, een cateraar. Het werd een vegan Italiaans Buffet cateraar. Zie dat vegan als een...
Lees meer
Waar hij bleef
Waar blijft hij nou, dacht ik. We waren vroeg opgestaan en dronken koffie. De deur naar de tuin stond open. De kat keek vanaf de bank door de open deur naar buiten. Van de bladeren van de plataan drupte regenwater op het gras. Er hing een stilte in de lucht als van zomerochtenden lang geleden,...
Lees meer
Uit de tijd gevallen
Terwijl ik de lijstjes die nog voor de vakantie moeten worden afgewerkt met kracht aan de wand prik, denk ik opeens aan een verhaal van Anton Koolhaas. Waarin een woedende vrouw een punaise in de buitenmuur van haar flat drukt waardoor de muur splijt en zij van driehoog naar beneden stort. Toen ik met een...
Lees meer
Heimwee als een hond aan je voeten
Hoewel ze al meer dan vijftien jaar terug is in Nederland, hoort ze zichzelf nog wel eens zeggen dat ze in Portugal heeft gewoond. Zeven jaar. Dat ze niet denken dat het een soort tussenjaar of sabbatical was geweest. Nee, het was haar ernst geweest. Er was een baan, een project waar ze met de...
Lees meer
Kat en muis
Voor onze kat doodging, liep hij eerst nog met zijn zwart glanzende lijf de tuin in. 's Middags lag hij bij de achterdeur. Zijn kop en bovenlijf hield hij omhoog, zijn fluweel glanzende achterlijf lag bewegingsloos achter hem. Toen ik de deur opende, trok hij zich met zijn voorpoten over de drempel, zijn achterlijf sierlijk...
Lees meer
Steeds meer wit
Het ongelofelijke wordt niet zelden werkelijkheid. Zo zou Remco Campert nooit stoppen met schrijven. Het zou allemaal wat kaler en minder worden maar hij zou blijven schrijven want zonder schrijven kan hij niet leven. Campert maakte allang geen wandelingetjes meer door de buurt om wat hij daar tegenkwam (de wind die waaide, de regen die...
Lees meer