Werk in Uitvoering

Het verwelkomen van alles
Ik denk vaak aan verhuizen, aan wakker worden in een vreemd nieuw leven. Er zijn dagen dat als ik een leegstaande boerenschuur zie, denk, dat moet te doen zijn. Ik stel het me voor, leven in een boerenschuur, drie bij vijf. Steeds weer dat verlangen terug naar de basis. Het is waar, ik ben op...
Lees meer
Skateboarden en koorddansen
En dan is er een bepaald evenwicht ontstaan, lijkt alles onder controle. De overmoed die daar bij komt kijken. Ik zou zomaar op een skateboard over de stoep kunnen scheren, wandelaars, een scheve stoeptegel met gemak ontwijkend. Ik zie het voor me, dat ik dat kan. Ik denk aan een paar weken terug, ik noteerde...
Lees meer
De duif en de kunstenaar
De kinderen vonden een duif op straat. Ze gingen ermee naar het huis van de kunstenaar. Ze deden de duif in een doos, gaven hem druppels water en stukken brood. Af en toe kraste de duif met zijn poten over de kartonnen bodem van de doos, ritselde met een vleugel. De kinderen gingen naar bed,...
Lees meer
Geen weg terug
Rudy Kousbroek prees in een van zijn essays in De archeologie van de auto, de 2CV als een wagen die gespeend was van elke pretentie, een vervoermiddel gelijk aan de eenvoud van een keukentafel, bed of koelkast. We waren nog nooit zo zorgeloos op vakantie gegaan, er was niets hoog te houden, het was wat...
Lees meer
Wat ik mezelf zie doen
Wat ik mezelf zie doen: elke ochtend om vijf uur opstaan. Na een koude douche (Russen die zich elke ochtend in een ijskoud meer poedelen is een hardnekkig beeld in mijn hoofd), zie ik mezelf in passende sportkleding de trap af hupsen. Nog voor de krant in de bus ligt ga ik de deur uit....
Lees meer
Gedoe met tenen
Ik droomde dat ik de grote teen van beide voeten had afgesneden. Het leven leek me eenvoudiger zonder. Ik was in een café waar de tapkast met een houten, nicotinegeel trapje te bereiken was. Mijn tenen had ik er in een oogwenk af, er was geen bloed. Dat leek me een goed teken. Ze zouden...
Lees meer
Iets over de zee en het einde
Ik sta voor het keukenraam en kijk de straat in. De zon schijnt, de straat is lang. Een man en vrouw lopen richting parkeerplaats. De man draagt slippers en een bierkrat met lege flessen. Hij loopt alsof hij zich een weg baant door een berg dorre bladeren, links - rechts uithalend met zijn voeten. De...
Lees meer
Verbinding
Door het open raam hoor ik iemand op klompen lopen,  geklos van hout op steen. Het is lente, tuinen worden wakker geschud. Ik lig achter verduisterde ramen. Migraine trekt zich niets aan van mooi weer, treft heerser en onderdaan. Julius Caesar, Kant, Freud en J.J. Voskuil, werden gegeseld door migraine aanvallen. Frida Vogels had waarschijnlijk...
Lees meer
Slabonenpreek
Ik ging voor twee weken naar Amsterdam. Ik nam me voor geen boek mee te nemen. Lezen is de andere kant van schrijven, er moesten keuzes gemaakt worden. Op de ochtend van vertrek pakte ik een tas in. Toiletartikelen, schriftjes, kleren en vooruit, een bosje kleurpotloden. Ik liep van badkamer naar slaapkamer, van slaapkamer naar...
Lees meer
De boeken van 2024
 Je leest omdat je erover wilt schrijven, er iets van vindt. Je leest ter voorbereiding op een interview, of omdat je de verfilming van een boek zag. Je leest ook als er geen aanleiding is dan enkel het boek dat je vervoert, en dat je daar dan tocht weer over wilt schrijven. Sommige boeken lijken uit...
Lees meer
crossmenuchevron-down linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram